birisi daha işin acemisi, diğeri pişmişi, birisi iskoç, diğeri irlandalı iki tetikçi, biraz sorunlu bir işin ardından ortalık yatışıncaya dek belçika’nın şirin ve sessiz kasabası bruges’e gönderilirler.. masraflar şirketten bu tatilin ise daha farklı bir amacı vardır.. söz konusu sorunlu iş sırasında kaza ile bir çocuğu öldüren ray’in (colin farrell) infazı, kendisini işe tavsiye eden ve ortağı olan ken’in (brendan gleeson) üstüne kalacaktır.. yaşadığı kazara olmuş-ikili cinayetten sarsılmış ray ise olası bir intiharın eşiğindedir zaten.. bunu gören ken kendi insiyatifi ile infazı durdurur.. fakat bu karar onu işin başındaki asıl adam harry waters ile karşı karşıya getirecektir.. verilen sözü namus sayanlardan ve “eğer ben bir çocuk vursam hemen oracıkta kendi ağzıma silahı dayar, tetiği çekerdim”cilerden olan harry, bunu ken’in yanına bırakmayacak, bruges’e işi kendisi bitirmeye gelecektir..

martin mcdonagh filmi yazıp yönetmiş.. ilk filmi kısa bir film yönetmenin.. ama naçizane ben daha ilk uzun metrajlısında çıkardığı işi çok beğendim.. her şeyden önce iki ağır oyuncuyu taşımak zor olsa gerek.. ne de olsa büyük prodüksiyonların, adı artık sinema tarihine yazılmış oyuncuları gleeson ve farrell.. gleeson, brave heart, troy, gangs of new york, 28 days later gibi önemli filmleri izlenilir kılan oyunculardan biriyken, farrell ise “tek başına film nasıl götürülür”ün örneğini phonebooth ile vermiş bir zat’ı şahanedir.. alexander‘a ise hiç girmeyelim.. bu arada o film de eleştirmen eşekliğine kurban verilmiş bir modern zaman klasiğidir kanımca.. belirtmeden geçemeyeceğim..

yönetmen mcdonagh karakter tahlili dersi veriyor bir nevi filminde.. gleeson’ın oyunuyla ken, gay, aslında içinde estetik düşkünü,entellektüel, ince ruhlu tetikçi tipinin metod kitabı.. farrell ise, daha ilk işinde eline çocuk kanı bulaştıran sakar, çocuksu, büyük işlerin içindeki küçük adam rolünde çok çok başarılı.. aslına bakarsanız bu tipleme ona cassandra’s dream‘den sonra biraz da yapıştı gibi..

karakterlerin kendi içlerinde ve aralarındaki didiklemelerin peşinden, özleyenlere sıkı bir takip ve aksiyon olanağı da sağlayan film (her ne kadar mission impossible ya da die hard tarzı olmayan bir aksiyon da olsa anlayana süper), nedenleri ve sonuçları iyi bağlayan ve “nasıl yani” sorusunu sordurmayan senaryosu ve gidişatı ile de izlenmeye fevkalade değer bir seyirlik olmuş.. özellikle çocuk vurma konusu ile bağlanan final büyük sürpriz..
kaçırmak olasılığını düşünenlere duyurulur.. yılın en iyi filmlerinden biri..

ralph fiennes‘i mi unuttum kim demiş.. asıl burada okumayınca ralph fiennes duymamış olanlara yazık.. sinemaya english patient ile yeniden başlasınlar, haklarında hayırlı olur.. ah minghella ah.. 

Anahtar kelimeler: in bruges + colin farrell + irlanda + tetikçi + sinema + fragman