40'lı yaşları aşan insanlarla, yani akranlarımla başım ciddi derecede dertte. Gelişmelere uyum sağlayamayan, "ben interneti, bilgisayarı bilmek zorunda mıyım" kolaycığında bir neslim var. Evet kardeşim, bu devir böyle bir devir ve bunları bilmek zorundasın. Çünkü çocuğun biliyor!
İşte kuşak çatışması denen şey tam burada başlıyor. Orta ve üstü yaşlara erişen insanlar genç insanları tanıma zahmetine katlanmıyorlar. Katlanmadıkları gibi bir de alaycı bir tavır takınarak gençken nasıl bir devrimci veya ülkücü olduğunu başlıyor anlatmaya.
Kızım ilköğretime başlarken BBG Tarık, Petek Dinçöz kasedi aldırmıştı bana. Özellikle Petek Dinçöz alırken nasıl içim gitmişti 5.000.000 lirama anlatamam. Ya sabır çektik ve Nil Karaibrahimgil'li günlerimiz başladı. Bende de rahatlamalar başladı. Bir gün çalışma masasının üzerinde küçük kırmızı bir kitapçık gördüm: Bir Devrimcinin Güncesi. Artık onunla gurur duymaya başladım. Geçen yıl karne hediyesi olarak iPod Nano almıştık. Birkaç hafta sonra kullanmak için iznini istedim. Sweet Dreams'i Marylin Manson söylüyordu. BBG Tarık'tan Manson'a geçilebiliyormuş demekki.
Gençlere şans verin. Her yerde, her ortamda.

Anahtar kelimeler: genç + yaşlı + nesil + şans